سلوک سجادیه

هوالحق

با تشکر از دوست و برادر عزیزم بهروز در مورد پست قبلی ابتدا اشکال وارد شده از طرف ایشان و سپس پاسخ خود را ذکر می کنم:

با سلام
به نظر اینجانب این مطلب به دو دلیل مورد تحریف قرار گرفته است:
1- عرفای واقعی از پشت درب منزل هم می دانند که چه کسی و با چه نیتی و با چه قلبی در پشت درب است و اینکه حضرت سجاد(ع) با عجله شتاب کند و بعد پشیمان شود احتمالا اینطور نبوده است.
2- از روی ظواهر و پیشانی نمی شود به سر درون پی برد و اینها ملاک خلوص نیست که اگر باشد ابن ملجم باید با آن پیشانی پینه بسته و نماز شبها و عبادات در راس شیعیان باشد که میبینیم در درون فاسد است
پس احتمالا از این حیث نیز مطلب صحیح نیست
به قول حضرت مولانا:
ما برون را ننگریم و قال را .... .... ما درون را بنگریم و حال را
با تشکر

پاسخ-

ببینید تمام روایاتی که آمده است احتمال تحریف آنها وجود دارد ولی احتمال هم دارد که درست باشند و ما نباید بر اساس ذهنیت خودمان آنها را ارزیابی کنیم  و باید تحقیق بیشتری انجام دهیم.

در مورد مطلب اول باید عرض کنم که هیچکس جز خداوند همه چیز را نمیداند و دیگران حتی عرفا و پیامبران و ائمه و ... هر چیزی را که به آنها گفته شود می دانند. همانطور که حتما می دانید در قرآن خطاب به پیغمبر(ص) آمده است که:

قل لا اقول لکم عندی خزائن الله و لا اعلم الغیب و لا اقول لکم انی ملک ان اتبع الا ما یوحی الی...

(انعام-۵۰)

بگو من به شما نمی گویم که گنجهای خدا نزد من است و نه آنکه از علم غیب آگاهم و نمی گویم که من فرشته ام‌. من پیروی نمیکنم جز آنچه را که به من وحی می شود...

این از آیه قرآن و اگر موارد بخواهیم از موارد تاریخی هم مثال بزنیم می توانیم به جریان واقعه ای که برای عایشه همسر پیامبر پیش آمد که ایشان در جنگی همراه پیامبر به میدان رفته بودند که هنگام بازگشت به دلایلی از قافله جا ماندند و بعد از مدتی توسط یکی از سربازانی که  دیرتر از میدان برمی گشت به شهر بازگشت. در اینجا سو ء ظنی پیش آمد که این زن و مرد که مدتی با هم تنها بوده اند آیا مرتکب خطایی شده اند یا نه؟ که در این مورد حتی خود پیامبر هم نمیدانستند که آیا این مورد اتفاق افتاده است یا نه. یا حتی حضرت علی(ع) به پیامبر فرمود که که اگر شک داری برای تو زن بسیار است... که بعد از مدتی آیه ای در مورد پاک بودن همسر پیامبر از آن مورد  آمد.

مورد دیگر اینکه حضرت علی در جوانی از پیامبر (پیر و مرادش) شنیده بود که شهید خواهد شد و در بسیاری کتب آمده است که حضرت پس از هر کدام از جنگها با ناراحتی پیش پیامبر میرفته و می فرموده اند که چرا شهید نشدند. ولی سالها بعد به ایشان گفته شد که کیفیت شهادتش چگونه است...

میخواهم عرض کنم که وقتی پیامبر خدا و ولی خدا اینگونه بوده اند چگونه کسی می تواند ادعا کند که همه چیز را می داند. و این حقیر با اطمینان میگویم که اگر کسی گفت من همه چیز را میدانم حتما کافر است. خود این فقیر با عرفایی که صحبت داشته ام یا شرح حال ایشان را مطالعه کرده ام بعنوان مثال میگفتند که به ما گفته میشود که امروز چند نفر پیش ما می آیند ولی نمی گفتند که ما خود می دانیم... این همان حالت شبیه وحی است که به آنها گفته می شود و خیلی چیزها هم ممکن است به آنها گفته نشود...

و اما مورد بعدی که فرموده اید در مورد نشانه های ظاهری...

این درست است که خداوند درون را مینگرد و حال را و هیچ شکی در آن نیست. مثلا خداوند که نمی آید از روی اثر سجده روی پیشانی به کسی مقام بدهد و در این هم هیچ شکی نیست. ولی همین خدا  راجع به عده خاصی در قرآن میفرماید:

...سیماهم فی وجوههم من اثر السجود...(فتح-۲۹)

در سیما و چهره آنها اثری از سجده وجود دارد...

و این شرط لازم است و شرط کافی نیست. و این هم نیست که اگر کسی اثر سجده روی صورتش نبود مرد خدا نیست ولی جزء آن گروه نیست...

یا علی مدد