استاد احمد حجازی رحمت الله علیه
هوالحق
دلم نیامد راجع به استاد فقید احمد حجازی چند خطی ننویسم...
اگر عده ای مدعی گمنامی هستند او واقعا گمنام بود و خودش می خواست که اینگونه بماند... از مهربانیش چه بگویم که تجلی خود مهربانی بود و به قدری با صفا که هر که در کنارش بود شاد بود...شاعر بزرگی که حتی یک کتاب هم چاپ نکرد تا همینطور گمنام بماند...
هر چه بگویم باز نمیتوانم برایتان وصفش کنم...
در آخر شعر سنگ قبرش را برایتان میگذارم که خودش وصیت کرده بود:
فارغ شدم از این جهان،رو سوی جانان می روم
شیدا روان در کوی او،مست و خرامان می روم
احمد بود نام من و دارم ز هم نامم امید
دستم بگیرد آن جهان،زین سوی پران می روم
روحش شاد و یادش جاودانه
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم آبان ۱۳۸۹ ساعت 10:59 توسط فقير كوي دوست
|
سلوک سجادیه همان سلوک قرآن است در آینه زین العابدین و به خواست خدا آمده ایم تا گوشه ای از شیوه زندگی و سلوک امام چهارم شیعیان، آن پیر پیران، پیشوای عارفان و سید ساجدان را بررسی کنیم. باشد که قدمی در راه رضای دوست برداشته باشیم.