نیایش حضرت سجاد علیه السلام در توبه به درگاه خداوند

بار خدايا،اى آن كه زبان وصف کنندگان، وصف كردنت نتواند و اى آن‏كه اميد اميدواران از تو فراتر نرود و اى آن كه پاداش نيكوكاران در نزد توتباه نگردد.اى خداوندى كه پرستندگان چون از تو ترسند از ديگر كس‏نترسند و اى خداوندى كه پرهيزگاران چون بيم تو به دل دارند،بيم كس‏به دل راه ندهند.

اينجا كه من ايستاده‏ام، جايگاه كسى است كه بازيچه دست گناهان ‏است و زمام اختيارش در دست خطاها و لغزشها. شيطان بر او تاخته و چيرگى يافته،پس، از روى تفريط، از انجام آنچه بدان فرمان داده‏اى ‏قصور ورزيده و از سر غرور، هر چه را از آن نهى كرده‏اى مرتكب شده،همانند كسى كه گستردگى عرصه قدرت تو را نمى‏شناسد يا آنكه‏احسان تو را در حق خود انكار مى‏كند .و آنگاه كه ديده هدايتش بينا شود و آن ابرهايى كه بصيرتش را فرو پوشانيده پراكنده گردد،آن ‏ستمها كه در حق خود كرده بر شمرد و در آن خلافها كه در امرپروردگارش مرتكب شده بينديشد.پس عصيان بزرگ خود را به همان‏بزرگى كه هست بنگرد و خلاف عظيم خود را به همان عظمت كه هست‏ مشاهده كند. آنگاه با دلى پر اميد به تو روى نهد در حالى كه از خجالت ديده از زمین بر نتواند داشت. همه رغبت خويش در تو بسته و تنها اعتمادش به توست. با اميدى كه در دل خود پرورده از روى يقين آهنگ‏ تو كرده و با دلى بيمناك و اخلاصى تمام به درگاه تو روى آورده است .واگر ديگران طمع در ديگرى بسته‏اند او جز در تو طمع نبسته، اگر ديگران‏از ديگرى هراسناكند او را جز از تو هراسى در دل نيست.

 بار خدايا، بنده‏تو در پيشگاه تو به تضرع ايستاده و به خشوع چشم بر زمين دوخته و درپيشگاه عزت تو سر به خوارى فرو داشته و خاضعانه راز دلش را كه تو خود بدان آگاه‏ترى با تو در ميان نهاده و فروتنانه گناهانش را كه تو خود شمارشان بهتر مى‏دانى يك يك بر ‏شمرده و به درگاه تو استغاثه مى‏كند از واقعه شگرفى كه بدان گرفتار آمده و تو خود از آن با خبرى و زارى‏مى‏كند از عملى ناپسند كه به سبب سرپيچى از حكم تو وی را  رسوا ساخته : همان گناهانى كه لذتهای آنهاگذشته و عواقب شومشان باقى است چنان كه گويى هرگز نخواهد رفت.

خداوندا، چنين بنده‏اى را اگر به عدل خود عقوبتش كنى زبان‏به انكار نمى‏گشايد و اگر عفوش كنى و بر او رحمت آورى عفوو رحمتت را در برابر عظمتت بزرگ نشمارد. زيرا تو آن پروردگاركريمى هستى كه آمرزش گناهان بزرگ را بزرگ نمى‏شمرى.

خدایا، اين منم كه به سوى تو آمده‏ام، مطيع فرمان توام آنجا كه‏فرمان داده‏اى كه بندگانت دست به دعا بر دارند. اينك خواهم به آن‏وعده اجابت كه داده‏اى وفا كنى،كه تو خود گفته‏اى :بخوانيد مرا تا شمارا اجابت كنم. (1)

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و آن سان كه من دربرابر تو به گناه خود اعتراف كرده‏ام،تو نيز به آمرزش خود مرا بپذير. وآن سان كه خود را در برابر تو پست گردانيده‏ام مرا از لغزشگاههاى‏گناه برگير و آن سان كه در انتقام گرفتن از من درنگ كرده‏اى، مرا درپرده رحمت خويش مستور دار.

بار خدايا، قصد مرا در اطاعتخويش استوار ساز و بصيرتم را در پرستشت قوى گردان و مرا به كارهايى توفیق  ده كه با آنها آلودگى‏گناه را از من بشویی، و چون بميرانى بر آيين خود و آيين پيامبرت‏محمد ـ عليه السلام ـ بميران.

خداوندا، در همين مكان كه ايستاده‏ام، از گناهان کوچک و بزرگ ‏خود، از بديهاى پنهان و آشكار خود، از لغزشهاى گذشته و حال خود به‏ درگاه تو توبه مى‏كنم، مانند كسى كه توبه کرده و حتی اندیشه گناه را هم به خود راه نمی دهد و بهیچوجه قصد انجام گناه نخواهد کرد.

اى خدای من، تو خود در كتاب محكمت گفته‏اى كه توبه بندگانت‏ را مى‏پذيرى و گناهانشان را عفو مى‏كنى‏ (2)و توبه كنندگان را دوست ‏مى‏دارى‏ (3)،پس همچنان كه وعده داده‏اى توبه من بپذير و همچنان كه برعهده گرفته‏اى از خطاهاى من درگذر و آن سان كه شرط كرده‏اى ‏محبت خود را نصيب من ساز.

اى پروردگار من، من نيز شرط مى‏كنم كه زين پس كارى را كه‏تو آنرا ناخوش داشته‏اى مرتكب نشوم و بر عهده مى‏گيرم كه عملى راكه تو آنرا ناپسند دانسته‏اى انجام ندهم و از هر چه معصيت توست دورى‏گزينم.

خداوندا، تو بهتر مى‏دانى كه من چه كرده‏ام، پس آن گناهان را كه ‏خود بدانها آگاهى بيامرز و به قدرت خود مرا به راهی بر كه خود دوست دارى.

خدایا، حقوقی بر عهده من است که بعضی را به یاد دارم و بعضی را از يادبرده‏ام، ولى همه آنها پیش چشم همیشه بیدار تو، و در احاطه علم توست که فراموشی بدان راه نمی یابد. پس تو خود كسانى را كه بر من حقی دارند عوض ده و بار گناه آن از دوش من برگير و از سنگينى آن بكاه ومرا از ارتكاب چنان گناهانى باز ‏دار.

خدایا، بازگشت من از گناه پایدار نخواهد ماند مگر اینکه تو مرا در توبه خود نگاه داری، و از گناه پرهيز نتوانم مگر تو مرا نیرو دهى.پس مرا به نيرويى‏به حد كفايت توانا گردان و به عصمتى باز دارنده از گناه مدد فرماى.

خداوندا، چه بسا بنده‏اى به درگاه تو توبه مى‏كند و حال آنكه تو به‏علم خود مى‏دانى كه توبه خود را خواهد شكست و بار ديگر به گناه وخطاى خود باز خواهد گشت. خداوندا، به تو پناه مىبرم که چنبن باشم. پس اين توبه مرا از آن گونه قرارده كه بعد از آن ‏نيازمند توبه نشوم. توبه‏اى كه بار گناهان گذشته را از من برداشته و مرا در باقی عمر از گزند گناهان به سلامت دارد.

خدایا، از نادانى خود، نزد تو پوزش مى‏طلبم و بخشايش‏كردار بدم را از تو مى‏خواهم . به احسان خويش مرا در سایه رحمت خودجاى ده و به فضل و كرم خويش مرا در پرده عافيت بپوشان .

خداوندا، به درگاه تو توبه مى‏كنم از هر اندیشه بد كه در دلم خطوركرده و هر نگاه گناه آلود كه چشمم مرتكب شده و هر سخن بيجا كه بر زبانم جارى گشته و هر چه كه خلاف اراده تو و بيرون از دايره محبت تو بوده‏است، توبه ای آن چنان كه يك يك اعضايم از عقوبتهاى تو به‏سلامت مانند و از خشم دردناك تو كه متجاوزان و ستمكاران از آن‏بيمناكند در امان باشند.

بار خدايا به تنهايى من در برابر خود و تپشهای قلبم  از خوف خود و لرزش اعضايم از هيبت خود رحمت آور،كه گناهانم،اى پروردگار من،مرا در پيشگاه تو به رسوايى کشانده است. اگر خاموشى‏گزينم،كسى درباره من سخن نخواهد گفت و اگر شفيعى طلبم، دانم كه سزاوار شفاعت نيستم تا كسى مرا شفاعت كند.

خداوندا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و كرمت را شفيع گناهان من قرار ده و به عفو و بخشش خود از بدیهایم گذشت كن و مرا به‏عقوبتى كه سزاوار آنم جزا مده و سفره احسان خود را بر من بگستران و زشتیهایم را در پرده عفو خود بپوشان. خدایا، با من همانند پيروزمندى رفتار كن كه بنده‏اى ذليل در برابرش زارى مى‏كند و آن ‏پيروزمند بر او رحمت مى‏آورد،يا همانند توانگرى كه فقيرى راه بر اومى‏گيرد و آن توانگر بى‏نيازش مى‏سازد.

بار خدايا، هیچ كس مرا پناه ندهد، پس سايه عزت تو باید مرا  در پناه خود گیرد. هیچ كس نيست كه به درگاه تو شفيع من شود، پس فضل و كرم تو ‏بايد مرا شفاعت كند. بسیاری گناهان مرا مى‏ترساند، پس عفو تو بايد ‏مرا ايمنى بخشد.

خداوندا ،آنچه بر زبان مى‏آورم نه از آن روست كه از اعمال‏ زشت خود بى‏خبرم، يا كردارهاى ناپسند خود از ياد برده‏ام، بلکه براى‏آن است كه آسمانها و ساكنان آنها و زمين و هر چه بر روى آن است، پشيمانى مرا كه در برابر تو اظهار كرده‏ام بشنوند و بدانند كه توبه‏كرده‏ام و به تو پناه آورده‏ام. باشد كه يكى از آنها بر شوربختى من‏رحمت آرد يا بر بد حالى من رقت کرده و در حق من دعايى كند كه تو زودتر از دعاى من مستجاب فرمايى،يا از من شفاعت کند و شفاعت او از درخواست من مقبول‏تر افتد و سبب رهايى من از خشم تو و توفيق يافتن من به خشنودى تو باشد.

بار خدايا، اگر پشيمانى به درگاه تو توبه است، من پشيمان‏ترينم و اگر ترك گناه  بازگشت به توست، من نخستين بازگشتگانم واگر استغفار است كه گناهان را مى‏ريزد، من در زمره استغفار كنندگانم.

خداوندا، همچنان كه ما را به توبه فرمان داده‏اى و پذيرفتنش بر عهده گرفته‏اى، همچنان كه ما را به دعا بر انگيخته‏اى و وعده اجابت‏داده‏اى،پس بر محمد و خاندانش درود بفرست و توبه مرا بپذير و مرا ‏با نااميدی از رحمت خود را باز مگردان. تويى آن‏كه توبه گنهكاران مى‏پذيرى و با خطاكاران بازگشته از گناه، مهربان‏هستى.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست آن سان كه ما را به‏سبب او راه هدايت نمودى .بر محمد و خاندانش درود بفرست آن سان‏كه ما را به هدايت او نجات بخشيدى. بر محمد و خاندانش درودبفرست، درودى كه در روز رستاخیز و  روز درماندگی ، شفيع ما نزد توباشد،كه تو بر هر كارى توانايى. و برآورده کردن این خواسته ها بر تو آسان است.

پى‏نوشتها

1.ادعونى استجب لكم.(سوره 40/آيه 60)

2.و هو الذى يقبل التوبة عن عباده و يعفو عن السيئات و يعلم ما تفعلون.(سوره 42/آيه 25)

3.ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين.(سوره 2/آيه 222)